çocuk egitimi; vurunca, vurarak, "acıdıgını anlasın" diyerek ögretemezsiniz

misyon; pazar günü baba-çocuk faaliyeti

baba : bahçe düzenlemesini sever
çocuk : boya yapmayı sever
baba : bahçede takılmak ister
çocuk : boya yapmak ister
sonuç : baba bahçe bitkileriyle uğraşırken çocuk bahçe taşlarını boyar
anne : PAZAR UYKUSUNDA :) 
işte en sevdiğim pazar hallerinden biri, teşekkürler baba :)

günle ve konuyla alakası olmayan bir bilgi aktarmak istiyorum bugün çünkü aşağıda örneklediğim durumu ve benzerlerini sıkça annelerde gözlemliyorum.

çocukların gerçekten bizim gibi düşünmeye başlamalarının yaklaşık 10-11 yaşlarında olduğunu biliyor musunuz?

Mesela size vurduğu için ona minik bir vuruş sergilediğiniz ve 
adını "acıdığını anlasın" diye tanımladığınız durum, 
çocuğun beyninde hiçte sizin düşündüğünüz gibi ceryan etmiyor.

O size vuruyor ve onun için konu kapanıyor.
 
Siz ona vurduğunuzda sadece ona vurmuş oluyorsunuz, beyin gelişimi iki olayı birbirine bağlamıyor.
Kısaca; siz ona vuran annesiniz o kadar 

Lakin diğer yandan onun vuruşuna karşılık tepki koyduğunuzu anlamayan çocuk
Vurma hareketini sizden tekrar öğrenmiş oluyor. 
Ona göre sizin vuruşunuz onun tekrar vurabileceğini doğruluyor
çünkü anne vurabiliyorsa oda vurabilir.
 
Çocuklarımıza eğitim ve terbiye verirken kendi bakış açımızdan değil
onların bakış açıları ve anlama kapasitelerinden yola çıkmanız gerek
Aksi halde örnekte ki gibi durdurmaya çalıştığınız davranışı aksine
teşfik etmiş oluyorsunuz.
ve bunun için fiziksel gelişimi-beyin gelişimini bilimsel olarak bilmek gerekiyor.  

Benzer bir konu tuvalet eğitimi içinde geçerli.

Pek çok anne erkenden çocuğu bezden kurtulsun ister hatta ne yazık ki bazıları hırs yapar ancak  bezi bırakma konusu çocuğun bilgiyi öğrenmesiyle alakalı değildir. Tamamen kaslarla alakalıdır. 

Bu nedenle çocukların büyük kısmı "anne çişim" dediği anda altına yapar
Annede "hem söylüyor hem yapıyor resmen inat bu çocuk" diye çocuğu cezalandırmaya kalkar. 
tuvaletini söylemeyi gerçek görev olarak gören çocuk başarılı bir şekilde yerine getirdiği görevi için aferin beklerken ceza alır ve algısı karışır. 
o zaman görevi yerine getirmenin gerçekte bir anlamı kalmaz.

Pek bir ders havasnda oldum ben bugün ama ne yazık ki çocuklarımızın fiziksel ve beyinsel gelişim noktalarını bilmediği için çok zorlanan ve gereksiz çileden çıkan hatta kendini suçlayan, eksik bulan anne örneklerini gördükçe yazmakta fayda olduğunu düşündüm :)

mutlu pazarlar , öpün çocuklarınız kocaman benim için.