ilkokul da başlayan "günlük" belki ilerde roman olur
Ders çalış demek yerine ne yapabilirimler dönüp duruyor aklımda.
Yazı çalışmaları, anlayarak yazma okuma, bir yandan da yeni gelişen becerimizi hayallerimiz için kullanabilmek. Bunlar gibi pek çok konuda yardımcı olabilecek en mükemmel hareket "günlük tutmak" olsa gerek.
Ben oyle çok günlük tutmadım. Daha çok şiir şarkı defterlerim oldu. Kız kardeşim günlük tutardı. Geçenlerde birimiz 32 birimiz 36 yaşındayken günlüklerimizi okuduk.
Enteresan sonuçlara vardık. Güldük hüzünlendik, hatırladık. En ilginci hatırlamak. İnsan ne çok şeyi unuttuğunu fark ediyor.
Ben de kızımda kocaman bir kadın olduğunda unuttuklarını hatırlasın istedim.
Ve günlüğüne başladı.
daha bir iki cümle ile bitiyor günler ama olsun :)
O çok sevdi bu işi...
Post a Comment