Bugün anladım; büyüdükce “Basarabilirsin” demek zorundayım, icim “annem sen daha çok ufaksın” dese de

Çocuk ne zaman büyür?
ilk okula gidince mi, yoksa konuşunca mı, belki koşuncadır, yada ilk yazı yazdığında, aslında hiç büyümez mi?

Bugün kızımın büyüdüğünü anladım ve gördüm ki özgür bir birey olması ve bana bağımlı bir çocuk olmadan ergenliğe geçmesi için fazla büyümesi gerekmiyor.

Kızımı her akşam 21.30 gibi yatırırım, kitap okur, sırtını severim
ortalama 15-20 dakika içerisinde uyur. Bu doğduğu günden beri böyle.
Bu akşamsa bambaşka bir şey oldu;
“anne ben kendim uyuyacağım” dedi.
Önce korkar diye düşündüm, sonra başaramaz diye.
Yattı, üstünü örttüm, öptüm “iyi geceler canım” dedim.
Salona geçtim. Sesini duyuyordum .
Sağa sola dönmesini, oflamasını,
bir ara kapıdan baktım sessizce, elleriyle gözlerini kapatmış uyuma çabasındaydı.
Baktığımı fark etti, eliyle “gel” dedi.
Sarılıp, öptü
“Başarabilirsin” dedim , gülümsedi gözleri kapalıydı
Tekrar salona döndüm.
Yaklaşık 10 dakika sonra uyumuştu
BAŞARMIŞTI
Sabah olsun ve “Başardın” diyim istiyorum, gözüme uyku girmiyor.
Bir yandan da çok garip hissettim
Tek başına uyudu, bu garip, peki şimdi ben nasıl uyuyacağım.
İçimden bir ses “uyuyamazsın kendin” demek istedi
“Daha çok küçüksün, korkarsın”
yada “çok çabuk oldu bu” demek istedim sanırım.
Her geçen gün bana fiziksel ihtiyacının azaldığını nasıl görmemişim.
Halbuki öyle küçük ki, yine de pek çok yerde kendine yetiyor.
kendi yiyor, kendi giyiniyor, dişlerini fırçalıyor, odasını topluyor, bahçede tek başına oynuyor.
Bu gece bir anda anladım ki;
eğer bağımlı bir çocuk yetiştirmek istemiyorsam
büyüdükçe “Başarabilirsin” demek zorundayım
her ne kadar için “annem sen daha çok ufaksın” dese de.